Letterlijk.
Het lijkt een detail, maar ik geloof dat de plaats die je inneemt veel zegt over het soort leider dat je wil zijn.
Toen ik mijn eerste team begon aan te sturen, in een aftands bureautje met zicht op het prachtige Brussel, merkte ik al snel dat ‘apart zitten’ niet automatisch voor beter leiderschap zorgde. Zo werd het me nochtans aangeraden als jonge leider. “Kan je meteen moeilijke gesprekken aangaan”. Ik koos doelbewust voor een andere aanpak.
Buikgevoel.
Op momenten waarop mijn agenda overliep, collega's vragen hadden, deadlines naderden en de energie hoog zat, koos (en kies) ik er bewust voor om tussen mijn team te zitten.
Niet om overal tussen te komen, maar om aanspreekbaar te zijn. Om signalen op te vangen. Om samen de drukte te beleven in plaats van ze vanop afstand te bekijken.
"Leiderschap gebeurt niet alleen tijdens overlegmomenten. Het gebeurt ook in de kleine vragen tussendoor, een blik die voldoende zegt of een spontaan gesprek dat een probleem voorkomt."
Maar er is ook een andere kant.
Wanneer ik strategie moet uitwerken, een moeilijke beslissing moet voorbereiden of echt wil nadenken over de toekomst van onze organisatie, dan zoek ik bewust de rust op. Soms is dat een aparte ruimte, soms is dat thuis. Niet omdat ik afstand wil nemen van het team, maar omdat goed beleid focus vraagt.
Voor mij is dat de kracht van – als leidinggevende – hybride te werken.
Niet thuiswerken omdat het kan.
Niet op kantoor zijn omdat het moet.
Wel telkens bewust kiezen voor de omgeving die het beste past bij het werk dat voor je ligt.
Misschien is leiderschap uiteindelijk ook dat: niet vasthouden aan één vaste plaats, maar weten wanneer je tussen je mensen moet zitten en wanneer je even afstand moet nemen om hen beter vooruit te helpen.
Hoe kijken jullie daarnaar?